| Dane | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Hyazinth Graf Strachwitz von Groß-Zauche und Camminetz |
| Pseudonim | "Pancerny Hrabia" (Der Panzergraf) |
| Urodzenie | 30 lipca 1893, Groß Stein |
| Zgon | 24 kwietnia 1968, Trostberg (Bawaria) |
| Rola | Arystokrata, oficer wojsk pancernych, generał porucznik rezerwy, SS-Standartenführer |
| Jednostki | Pułk Pancerny Großdeutschland; 16 Dywizja Pancerna; formacje Panzerjäger |
| Członkostwo | NSDAP (od 1932, nr 1405562), SS (od 17 IV 1933, nr 82857) |
| Wybrane odznaczenia | |
| Najważniejsze | Krzyż Rycerski z liśćmi dębu, mieczami i brylantami (Krzyż Rycerski: 25 VIII 1941; liście: 13 XI 1942; miecze: 28 III 1943; brylanty: 15 IV 1944) |
| Inne | Krzyż Żelazny II i I klasy (1914), Złota Odznaka za Rany (1943), Krzyż Niemiecki złoty (29 V 1943) |
Hyazinth Graf Strachwitz był niemieckim arystokratą i zawodowym oficerem, znanym jako dowódca pododdziałów pancernych oraz uczestnik konfliktów od I wojny światowej po II wojnę światową.
Jak zaczynała się jego kariera wojskowa?
W 1912 ukończył szkołę wojenną w Berlinie i trafił do pułku gwardii jako oficer. Na początku I wojny światowej został wzięty do niewoli i przebywał w niej do końca działań wojennych. Po zwolnieniu działał w strukturach Freikorps i brał udział w formowaniu niemieckich oddziałów na Górnym Śląsku.
Czym zajmował się w okresie międzywojennym?
W III powstaniu śląskim dowodził batalionem i walczył w rejonie góry Św. Anny. Historyk Zyta Zarzycka postawiła zarzut, że z tego okresu pochodzi oskarżenie o zabójstwo jeńców polskich, których mieli wrzucono żywcem do nieczynnej studni w zamku w Kamieńcu; zarzut ten przypisuje się opisom z tamtego okresu. Po podziale Górnego Śląska w 1921 roku przeszedł do rezerwy i zajął się majątkiem rodzinnym w Kamieniu Śląskim, jednocześnie uczestnicząc w ćwiczeniach rezerwy w 7. Pułku Kawalerii, a w latach 30. w 2. Pułku Pancernego.
Jak wyglądała jego służba w czasie II wojny światowej?
W stopniu kapitana brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku. Później walczył na froncie zachodnim podczas najazdu na Francję oraz na froncie wschodnim w czasie ataku na ZSRR. Dowodził oddziałami pancernymi w formacjach Großdeutschland i 16 Dywizji Pancernej, co przyniosło mu przydomki i rozgłos jako dowódcy czołgów.
Od 1932 należał do NSDAP, a 17 kwietnia 1933 wstąpił do SS. Heinrich Himmler określał go jako jednego z zaufanych dowódców SS. W styczniu 1945, na rozkaz Hitlera, sformował w rejonie Kudowy-Zdroju brygadę niszczycieli czołgów (Panzerjäger Brigade) z trzema batalionami i około 8000 żołnierzy Wehrmachtu i SS; następnie przedarł się przez Czechy i oddał się wojskom amerykańskim na terenie Bawarii.
Co robił po wojnie i jakie miał odznaczenia?
Po wojnie spędził około dwóch lat w obozach aliantów w ramach procesu denazyfikacji. Następnie został skierowany do Syrii jako doradca wojskowy. W 1951 wrócił do Niemiec Zachodnich i zamieszkał w posiadłości w Winkl/Grabenstätt w Bawarii. Zmarł 24 kwietnia 1968 w Trostbergu.
Wśród odznaczeń wymieniane są Krzyż Żelazny II i I klasy z 1914 roku oraz pełen zestaw stopni Krzyża Rycerskiego: przyznany 25 sierpnia 1941, z dodaniem liści dębu (13 listopada 1942), mieczy (28 marca 1943) i brylantów (15 kwietnia 1944). Do innych należą Złota Odznaka za Rany, Krzyż Niemiecki złoty oraz medale kampanii zimowej na Wschodzie.
