| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Leopold Markiefka |
| Urodzenie | 10 października 1813, Tarnowskie Góry |
| Zgon | 24 maja 1882 |
| Zawód | ksiądz katolicki, działacz społeczny |
| Wykształcenie | Wydział teologiczny, Uniwersytet we Wrocławiu |
| Święcenia | 1838 |
| Funkcje | proboszcz w Bogucicach; dziekan mysłowicki (1868) |
| Inicjatywy | sierociniec pw. Matki Boskiej Bolesnej; zakład leczniczy w Bogucicach |
| Odznaczenia | Order Czerwonego Orła (Prusy) |
| Rodzina | starszy brat Ludwik, duchowny |
Leopold Markiefka był duchownym, który łączył posługę kapłańską z działalnością społeczną na Górnym Śląsku. Jako proboszcz i dziekan angażował się w pomoc ubogim, prowadzenie instytucji opiekuńczych oraz inicjatywy zdrowotne.
Życiorys i posługa duszpasterska
Ukończył studia na wydziale teologicznym Uniwersytetu we Wrocławiu. Otrzymał święcenia kapłańskie w 1838 roku.
W 1842 objął posługę w Bogucicach najpierw jako proboszcz-administrator, a od 1843 pełnił funkcję proboszcza. W 1868 mianowano go dziekanem mysłowickim. Wśród parafian zyskał znaczny autorytet i popularność dzięki codziennej pracy duszpasterskiej i kontaktowi z mieszkańcami.
Działalność charytatywna i inicjatywy społeczne
W latach klęski głodu i epidemii tyfusu 1847–1848 zorganizował pomoc materialną dla ofiar na Górnym Śląsku. Do stałych działań należała opieka nad ubogimi i zaangażowanie w ruch trzeźwościowy.
W 1858 założył w Bogucicach sierociniec pw. Matki Boskiej Bolesnej. Do opieki nad dziećmi sprowadził siostry Boromeuszki, a po ich usunięciu w okresie kulturkampfu opiekę przejęły siostry Jadwiżanki. Ułożył statut sierocińca i zabiegał o fundusze na jego utrzymanie.
W 1863 jako dziekan odbudował przytułek dla ubogich pw. św. Ludwika w Mysłowicach. Dzięki jego staraniom 7 września 1874 otwarto w Bogucicach zakład leczniczy dla 30 pacjentów, prowadzony przez Bonifratrów. Zakład miał służyć górnikom i hutnikom, którzy nie mogli sobie pozwolić na prywatne leczenie, i przyjmował chorych bez względu na wyznanie.
Upamiętnienie i odznaczenia
Markiefka otrzymał pruskie odznaczenie Order Czerwonego Orła. W testamencie zapisał, że jego oszczędności mają trafić do ubogich mieszkańców Bogucic, Załęża i Dąbrówki Małej.
W Katowicach–Bogucicach dla upamiętnienia jego działalności nadano dwie ulice imiona związane z księdzem: ulica Leopolda i ulica ks. Leopolda Markiefki. Jego rodzinę tworzył m.in. starszy brat Ludwik, także duchowny i proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach.
W testamencie przekazał środki dla potrzebujących z okolicznych parafii.