| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko (rodowe) | Antoni Hlond (później Antoni Chlondowski) |
| Urodzenie | 13 czerwca 1884, Kosztowy (Górny Śląsk) |
| Zgon | 13 maja 1963, Czerwińsk nad Wisłą |
| Zawód | salezjanin, kompozytor |
| Edukacja | |
| Studia | Lombriasco; Uniwersytet Gregoriański w Rzymie; Radna (Słowenia); Akademia Muzyczna w Ratyzbonie |
| Kariera | |
| Ważne role | nauczyciel muzyki i dyrygent chóru (Oświęcim 1903–1907); założyciel szkoły organistowskiej w Przemyślu; prowincjał (1925–1930); proboszcz Parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie |
| Twórczość | |
| Styl | cecylianizm; pieśni liturgiczne, msze, preludia |
| Wielkość dorobku | blisko 4000 utworów |
| Odznaczenia | |
| Order | Złoty Krzyż Zasługi (15 września 1937) |
Antoni Chlondowski był polskim salezjaninem i kompozytorem muzyki sakralnej. Jego twórczość obejmuje liczne pieśni liturgiczne, msze oraz preludia, które drukowano od początku XX wieku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie Jana Hlonda i Marii z domu Imiela. Jego rodzeństwo obejmowało braci Ignacego i Augusta; obaj związali się z Zgromadzeniem Salezjańskim, a August został prymasem Polski. Aby nie być utożsamianym z bratem kardynałem, zmienił nazwisko z Hlond na Chlondowski.
Studiował filozofię i teologię we Włoszech — w Lombriasco oraz na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Kontynuował naukę w Radnej w Słowenii i w Akademii Muzycznej w Ratyzbonie, co połączyło przygotowanie religijne z kształceniem muzycznym.
Kariera muzyczna i działalność duszpasterska
Od młodości przejawiał zdolności muzyczne; jego kompozycje zaczęły ukazywać się drukiem od 1904 roku. W latach 1903–1907 uczył muzyki i prowadził chór w Oświęcimiu, a później założył szkołę organistowską w Przemyślu.
W strukturach zakonu pełnił funkcje kierownicze — był prowincjałem macierzystej prowincji w latach 1925–1930. Pełnił też obowiązki duszpasterskie jako proboszcz Parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie.
Twórczość, publikacje i wybrane utwory
Był przedstawicielem ruchu cecyliańskiego w muzyce kościelnej. Jego dorobek obejmuje pieśni liturgiczne, msze i preludia; autorsko przypisuje mu się około blisko 4000 utworów.
Do pieśni śpiewanych w polskich kościołach należą m.in. „Pan zstąpił z nieba”, „Maryjo coś w niebie” oraz „Maryjo, ja Twe dziecię”. W latach 1966–1997 przypisywano mu — prawdopodobnie błędnie — muzykę do polskiej wersji „Ciebie Boga wysławiamy”.
Wybrane publikacje:
- Dwanaście Pieśni Eucharystycznych na 1 i 2 głosy z towarzyszeniem organu op. 31 (Przemyśl, 1913)
- Nauka harmonji / oprac. Antoni Chlondowski (Przemyśl, 1929)
- Dwanaście pieśni do św. Teresy od Dzieciątka Jezus [op. 59] (Przemyśl, 1931)
- Śpiewy ku czci świętej Cecylii — z Idzim Ogiermanem-Mańskim (1933)
- Dwanaście pieśni eucharystycznych, wyd. 4 rozszerzone (Warszawa, 1948)
- Zbiór 225 łatwych preludiów na organy lub harmonium (Poznań, 1960)
Odznaczenia i zakończenie życia
W 1937 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Była to państwowa forma wyróżnienia za zasługi, którą przyznano mu 15 września 1937 roku.
Zmarł 13 maja 1963 w Czerwińsku nad Wisłą.
