| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 17 lutego 1769, Neuwied |
| Śmierć | 6 grudnia 1831, Berthelsdorf |
| Zawód | duchowny, poeta, mykolog |
| Edukacja i stanowiska | |
| Studia | teologia w Niskiej; Seminarium Braci Morawskich w Barby |
| Stanowiska | wykładowca (1796), kaznodzieja (1804), biskup (1814), prezes Unitätsältestenkonferenz w Berthelsdorf (1824) |
| Wybrane publikacje | |
| Kazania | 30 Predigten für Freunde und Mitglieder der Brüdergemeine (1805) |
| Mykologia | Conspectus Fungorum in Lusatiae superioris agro Niskiensi crescentium (1805) |
Johannes Baptista von Albertini był duchownym Kościoła Morawskiego, który łączył działalność duszpasterską z pracą naukową. Zyskał reputację wyrazistego mówcy, a równocześnie prowadził badania botaniczne i mykologiczne.
Życiorys i działalność kościelna
Urodził się w Neuwied i studiował teologię w Niskiej oraz w Seminarium Teologicznym Braci Morawskich w Barby. W czasie edukacji nawiązał przyjaźń z Friedrichem Schleiermacherem. Po studiach został duchownym Kościoła Morawskiego.
W 1796 roku objął wykłady w seminarium w Niskiej, a w 1804 roku został kaznodzieją. W 1814 roku wybrano go na biskupa; w tym samym roku przeniesiono go do Godnowa, a w 1818 roku do Piławy Górnej. W latach 20. XIX wieku przeniósł się do Berthelsdorfu, gdzie od 1824 roku pełnił funkcję prezesa Unitätsältestenkonferenz.
Twórczość kaznodziejska i poetycka
Albertini był cenionym mówcą i wpływowym kaznodzieją. W 1805 roku ukazała się kompilacja jego kazań pod tytułem 30 Predigten für Freunde und Mitglieder der Brüdergemeine.
W 1821 roku wydał zbiór pieśni religijnych, które oceniono jako wartościowe utwory poetyckie. Publikacje te potwierdziły jego pozycję jako autora tekstów religijnych.
Działalność naukowa i badania mykologiczne
Podczas pracy w seminarium w Niskiej organizował wycieczki botaniczne dla studentów i został członkiem Górnołużyckiego Towarzystwa Naukowego w Zgorzelcu. W dziedzinie mykologii współautorstwo Albertiniego dotyczy największej z jego prac z 1805 roku.
W publikacji Conspectus Fungorum in Lusatiae superioris agro Niskiensi crescentium opisano 1130 gatunków grzybów, z których 127 uznano za nowe. Przy powstaniu tej pracy współpracował ze swoim uczniem Lewisem Davidem de Schweinitzem. Po przeniesieniu się na Śląsk w 1818 roku Albertini zajmował się badaniem miejscowych mszaków. W nazwach niektórych gatunków grzybów podaje się skrót jego nazwiska "Alb.". Jego dorobek upamiętniono nazwami rodzajów roślin i grzybów: Albertinia oraz Albertiniella.
