| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Franz Karl Wolfgang Ludwig Alexander Graf von Ballestrem |
| Urodzenie | 5 września 1834, Pławniowice (Górny Śląsk) |
| Śmierć | 23 grudnia 1910, Pławniowice |
| Zawód / role | Właściciel ziemski, przemysłowiec, polityk |
| Pełniona funkcja | Prezydent Parlamentu Rzeszy (1898–1906) |
| Rodzina i wykształcenie | |
| Rodzice | Carl Wolfgang von Ballestrem i Betha von Leithold |
| Małżeństwo | Hedwig von Saurma Jeltsch (od 1858) |
| Dzieci | 6 synów i 3 córki |
| Wykształcenie | Studia filozofii w Namur; górnictwo w Liège |
| Służba wojskowa i odznaczenia | |
| Służba | 19 Regiment Piechoty; 1 Śląski Pułk Kirasjerów Gwardii |
| Udział w wojnach | Wojna prusko-austriacka; wojna prusko-francuska |
| Odznaczenia | Tajny szambelan papieski (di spada e cappa), rycerz Zakonu Maltańskiego |
Franz von Ballestrem pochodził z rodziny właścicieli ziemskich na Górnym Śląsku i łączył działalność gospodarczą z aktywnością polityczną. W parlamencie reprezentował interesy partii Centrum, a jako przedsiębiorca rozwijał kopalnie, huty i inwestycje społeczne na terenie swoich dóbr.
Jakie było wykształcenie i służba wojskowa?
W latach 1851–1852 Ballestrem studiował filozofię u jezuitów w Namur w Belgii. Następnie, w latach 1853–1855, podjął studia z zakresu górnictwa w Liège. Po zakończeniu nauki wstąpił do armii; służył najpierw w 19 Regimencie Piechoty, a później w 1 Śląskim Pułku Kirasjerów Gwardii.
Brał udział w wojnie prusko-austriackiej oraz w wojnie prusko-francuskiej. Karierę wojskową przerwał upadek z konia i w 1871 wystąpił z armii w stopniu rotmistrza. W 1895 uzyskał awans do stopnia majora rezerwy.
Jak przebiegała kariera polityczna?
Pochodząc z praktykującej rodziny katolickiej, zaangażował się w tworzenie struktur partii Centrum na Górnym Śląsku. W 1872 został wybrany do Parlamentu Rzeszy. W polityce przeciwstawiał się Kulturkampfowi, równocześnie popierał politykę germanizacji na Śląsku.
W 1890 objął przewodnictwo partii Centrum, lecz partia utraciła znaczną część poparcia wśród polskojęzycznych wyborców regionu. Ballestrem zrezygnował z polityki w 1893, a do działalności parlamentarnej wrócił w 1898. W wyborach wystartował z okręgu Lubliniec–Toszek–Gliwice i uzyskał mandat, po czym 7 grudnia 1898 został wybrany prezydentem Parlamentu Rzeszy. Funkcję tę pełnił do 13 grudnia 1906.
Czym zajmował się jako właściciel dóbr i przemysłowiec?
Po śmierci ojca 20 listopada 1879 objął rodowy majątek, który obejmował kopalnie węgla, huty, cegielnię i fabrykę klinkieru. Rodzina Ballestremów prowadziła też wydobycie dolomitu poza Prusami — w Norwegii, Czechach i na Węgrzech, w tym na terenach dzisiejszej Słowacji.
W latach 1882–1885 zbudowano nową siedzibę rodową — pałac w Pławniowicach z prywatną kaplicą katolicką. Hrabia inwestował także w infrastrukturę socjalną dla pracowników: osiedla robotnicze, punkty opieki sanitarnej, noclegownię, szkoły, biblioteki, szpital i aptekę. Do dóbr dołączono Szklary Górne i Kochcice. W Rudzie na Górnym Śląsku wprowadzono uliczne oświetlenie elektryczne już w 1889. 30 kwietnia 1895 oddano do użytku ufundowane przez niego pierwsze gimnazjum w Rudzie. W latach 1902–1904 wzniesiono w Rudzie kościół pw. św. Józefa z kryptą przeznaczoną na rodową nekropolię.
Jakie wyróżnienia otrzymał i gdzie został pochowany?
W 1873 Franz von Ballestrem otrzymał tytuł tajnego szambelana papieskiego di spada e cappa. Był też rycerzem Zakonu Maltańskiego. Zmarł 23 grudnia 1910 w Pławniowicach. Został pochowany w krypcie kościoła pw. św. Józefa w Rudzie.
