| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Kazimierz Kierzkowski |
| Pseudonimy | "Kazimierz I", "Prezes", "Koszowy", "Jurkowski" |
| Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 1890, Międzyrzec Podlaski |
| Data i miejsce śmierci | marzec 1942, KL Auschwitz–Birkenau |
| Zawód / rola | major piechoty, działacz polityczny i społeczny |
| Służba i działalność | |
| Formacja | Legiony Polskie; Wojsko Polskie; Armia Krajowa (ZWZ) |
| Pełnione funkcje | szef sztabu POW na Górnym Śląsku; szef Wydziału Wywiadowczego Oddziału II SG; komendant główny Związku Strzeleckiego; szef Biura Informacji i Propagandy Komendy Obszaru ZWZ Kraków–Górny Śląsk |
| Członkostwo | Rada Główna Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych (od 1934) |
| Ordery i odznaczenia | |
| Główne odznaczenie | Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 4943 |
| Inne | Krzyż Walecznych (trzykrotnie) |
Kazimierz Kierzkowski był oficerem i działaczem znanym z działalności wojskowej oraz społecznej. Służył w Legionach Polskich, pełnił funkcje w strukturach wywiadowczych i organizacjach paramilitarnych, a w czasie okupacji angażował się w konspirację przeciwko Niemcom.
Życiorys i wykształcenie
W 1910 ukończył Siedmioklasową Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Będzinie. W latach 1914–1917 służył w Legionach Polskich. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i kontynuował służbę w odrodzonym wojsku. Po I wojnie światowej pozostał aktywny w formacjach związanych z obronnością państwa.
Kariera wojskowa i działalność międzywojenna
W 1920 był szefem sztabu Dowództwa Głównego Polskiej Organizacji Wojskowej na Górnym Śląsku. W sierpniu 1921 zajmował stanowisko szefa Wydziału Wywiadowczego Oddziału II Informacyjnego Sztabu Głównego Wojska Polskiego. Po przejściu do rezerwy pozostawał na przydziale mobilizacyjnym w 56 pułku piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie.
W latach 1923–1929 Kierzkowski był komendantem głównym Związku Strzeleckiego. Za służbę w Legionach otrzymał 11 listopada 1921 Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 4943). W międzywojniu działał także w organizacjach społecznych i rolniczych, wstępując do Rady Głównej Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych od 1934 roku.
Działalność konspiracyjna, aresztowanie i śmierć
20 września 1939 w Krakowie założył Organizację Orła Białego. W latach 1940–1941 pełnił funkcję szefa Biura Informacji i Propagandy Komendy Obszaru ZWZ Kraków–Górny Śląsk. Niemcy umieścili jego nazwisko na liście proskrypcyjnej Sonderfahndungsbuch Polen, obejmującej osoby przeznaczone do eliminacji warstwy przywódczej i inteligencji.
15 lipca 1941 został aresztowany podczas akcji wymierzonej w polskie elity (Intelligenzaktion Schlesien). Skierowano go do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz–Birkenau, gdzie otrzymał numer obozowy 20688. Zginął w Auschwitz w marcu 1942.
Rodzina i następstwa
Syn Kazimierza Kierzkowskiego, Marek, był żołnierzem Armii Krajowej i uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Zginął w lutym 1945 podczas transportu ewakuacyjnego z kompleksu obozów Auschwitz–Birkenau do Mauthausen-Gusen.
